Spring over hovedmenu

Układy zbiorowe

Układ zbiorowy jest umową pomiędzy dwiema stronami w sprawie warunków pracy obowiązujących pracowników danej firmy lub branży. W Danii ani duńskie ani zagraniczne firmy nie są zobowiązane do wdrażania lub zawierania układu zbiorowego.

Strony umowy to ze strony pracowników związek zawodowy lub stowarzyszenie pracowników, a po stronie pracodawcy poszczególni pracodawcy, firmy lub organizacja pracodawców.

Układ zbiorowy obejmuje szeroką gamę uzgodnionych warunków i ram dla praw i obowiązków pracodawców i pracowników. Układy zbiorowe zawierają przepisy dotyczące czasu pracy i lokalizacji, wynagrodzenia, zasad płacenia za nadgodziny, urlop, emeryturę i inne warunki pracy.

Znajdują się tam również przepisy dotyczące środowiska pracy i zasady rozstrzygania sporów. Układ zbiorowy obejmuje zarówno niezależne przepisy i przepisy, które także istnieją w duńskim ustawodawstwie. Układ zbiorowy może zawierać szereg aneksów i umów dodatkowych. Przykładem komplementarnego zestawu reguł związanych z układem zbiorowym jest porozumienie między Federacją związków zawodowych dla pracowników wykwalifikowanych i niższego personelu administracyjnego (LO) i Duńską Konfederacją Pracodawców (DA).

Możliwość zawarcia układu zbiorowego

Każda firma zagraniczna musi być przygotowani na to, że duńskie związki zawodowe skontaktują się z nią w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie układu zbiorowego dla pracowników firmy oddelegowanych do pracy w Danii. Przedstawiciele firmy mogą zdecydować się na samodzielne negocjacje układu zbiorowego ze związkiem zawodowym. Można też zostać członkiem organizacji pracodawców, która to organizacja będzie negocjować w imieniu firmy.

Jeśli firma zagraniczna zostanie członkiem duńskiej konfederacji pracodawców, zostanie ona objęta tą lub tymi umowami, którym podlega Konfederacja i jej członkowie.

Duńskie związki zawodowe mogą prowadzić spór zbiorowy aby zawrzeć układ zbiorowy

W Danii istnieje wiele przykładów na to, że związki zawodowe rozpoczęły spór zbiorowy w celu zawarcia układu zbiorowego. Dotyczy to zarówno duńskich jak i zagranicznych pracodawców. W odniesieniu do zagranicznych pracodawców, prawo do sporu zbiorowego miało szczególne zastosowanie w branży budowlanej.

Przykład 1: Związek zawodowy nakazuje swoim członkom podjęcie działań solidarnościowych, np nie dostarczanie towarów, nie wywożenie odpadów i nie wykonywanie zadań związanych z tym deweloperem lub pracodawcą, z którym związek pragnie zawrzeć układ zbiorowy.

Przykład 2: Elektrycy pracujący na budowie odmawiają w ramach działania solidarnościowego podjęcie pracy dla dewelopera, ponieważ zagraniczna firma odpowiedzialna za inne projekty budowlane nie podpisała umowy zbiorowej, na temat której trwa główny spór z tą firmą.

 

Użycie sporu zbiorowego przez związki zawodowe

Duńskie związki zawodowe mają prawo do prób osiągnięcia porozumienia z pracodawcami w sprawie układu zbiorowego. Związki mogą skorzystać z różnych form akcji protestacyjnej skierowanej przeciwko pracodawcy w celu uzgodnienia warunków układu zbiorowego. Takie akcje protestacyjne mogą również doświadczyć zagraniczni pracodawcy z pracownikami oddelegowanymi do pracy w Danii.

Spór pracowniczy, który związek zawodowy po ostrzeżeniu może wprowadzić w życie

  • Strajk, gdzie związek nakazuje swoim członkom zaprzestanie pracy w firmie dotkniętej sporem
  • Blokada, gdzie związek nakazuje swoim członkom nieprzystępowanie do pracy w firmie dotkniętej sporem
  • Spór solidarnościowy, gdzie związek zawodowy lub inne związki tej samej organizacji centralnej będzie wspierać główny konflikt nakazując swoim członkom podjęcie strajku lub nieprzystępowanie do pracy dla firmy.

Duńskie związki zawodowe mogą wykorzystywać spory pracownicze dla poparcia roszczeń o zapłatę wynagrodzenia z tytułu umowy zbiorowej z firmą zagraniczną, która oddelegowuje swoich pracowników do pracy w Danii. Spór pracowniczy może być skierowany przeciwko tej firmie, z którą zamierza się zawrzeć układ zbiorowy, lub przybrać formę sporów solidarnościowych skierowanych przeciwko innym firmom, które dostarczają towary lub usługi tej firmie. Spór solidarnościowy podejmowany jest w celu wsparcia trwającego sporu pracowniczego.

Przepisy dotyczące sporów zbiorowych nie są zawarte w przepisach prawnych, ale opierają się na długoletniej praktyce duńskiego Prawa Pracy. W Danii istnieje daleko idące prawo do rozpoczęcia sporu zbiorowego i przystąpienia do sporu solidarnościowego.

Spór zbiorowy jest legalny tylko wtedy, gdy ta praca, która jest obiektem negocjacji między związkiem zawodowym a pracodawcą, wchodzi w obszar działań związku zawodowego. Natomiast członkowie danego związku zawodowego nie muszą być zatrudnieni w tej firmie. Spór zbiorowy powinien zostać zapowiedziany.

§ 6a Umowy o oddelegowaniu pracowników do pracy zagranicą

Zastosowanie działań zbiorowych, wynagrodzenia, itp.

§ 6 a. W celu zapewnienia pracownikom oddelegowanym do pracy zagranicą płac na takim samym poziomie, na jakim duńscy pracodawcy są zobowiązani do zapłaty za wykonanie podobnych prac, możliwe jest użycie działań zbiorowych wobec zagranicznych zleceniodawców na takich samych zasadach, jak w przypadku duńskich pracodawców, w celu poparcia zawarcia układu zbiorowego, zob. jednak pkt. 2.

Pkt. 2. Warunkiem dla podjęcia działań zbiorowych, o których mowa w pkt. 1, jest wcześniejsze przedstawienie zagranicznemu zleceniodawcy postanowień tych układów zbiorowych, które zostały zawarte przez najbardziej reprezentatywnych przedstawicieli rynku pracy w Danii, i które obejmują cały obszar Danii. Umowy te muszą zawierać jasne i jednoznaczne zasady dotyczące płacy obowiązującej po zawarciu umowy zbiorowej.

wobec firm zagranicznych

Zgodnie z § 6a Ustawy o oddelegowaniu pracowników do pracy zagranicą, istnieje szereg specjalnych warunków, które muszą być spełnione, aby duńskie związki zawodowe mogły podjąć działania zbiorowe wobec firm zagranicznych. Są tam również opisane maksymalne żądania dotyczące wysokości wynagrodzenia i składników wynagrodzenia.

Warunkiem rozpoczęcia sporu zbiorowego w celu uzyskania umowy zbiorowej jest wcześniejsze przedstawienie przez związek zawodowy zagranicznemu pracodawcy postanowień obowiązujących umów zbiorowych w danym obszarze. Postanowienia te muszą być ogólnokrajowymi układami zbiorowymi zawartymi pomiędzy najbardziej reprezentatywnymi organizacjami pracowniczymi i organizacjami pracodawców w Danii.

Firma zagraniczna musi sama wnieść sprawę do Sądu Pracy w celu ustalenia, czy umowa jest zgodna z prawem, lub czy strajk lub blokada jest legalna.

Sąd Pracy szybko wydaje decyzję w tej sprawie.

Sąd Pracy odnosi się zarówno do legalności sporu solidarnościowego, jak i do poszczególnych części umowy zbiorowej, w tym do ograniczeń dotyczących składników wynagrodzenia oraz urlopów i emerytur.

Firma, która jest objęta sporem solidarnościowym, może również zgłosić do Sądu Pracy zasadność ogłoszonego sporu solidarnościowego.

Sąd Pracy prowadzi również tzw ocenę proporcjonalności, czy cel zamierzony w konflikcie jest proporcjonalny do zastosowanych środków

Czytaj więcej o głównych duńskich organizacjach

Główne duńskie organizacje mogą dostarczyć informacje na temat treści umów zbiorowych, w tym kluczowych kwestii, takich jak wynagrodzenia, itp.

Duńska Konfederacją Pracodawców (DA)

Główna organizacja zrzeszająca 14 organizacji pracodawców sektora prywatnego w obrębie przemysłu, handlu, transportu, usług i budownictwie.
Telefon: +45 33 38 90 00
E-mail: da@da.dk

 

Duńska Konfederacja Związków Zawodowych (FH)

Główna organizacja zrzeszająca związków i kartele. Reprezentuje 1,4 miliona członków z różnych dziedzin zawodowych.
Telefon: +45 35 24 60 00
E-mail: fh@fho.dk

Masz pytania?

Kontakt do Departamentu zatrudnienia (Beskæftigelsesministeriet)
Godziny otwarcia
Poniedziałki - wtorki 8.30 - 16.00
Piątki 8.30 - 15.30

+45 72 20 50 00
bm@bm.dk